Tulala sa kawalan, Lumilipad ang isipan, Hindi alam ang gagawin kaya pipikit na lang, Ano ang dahilan, bakit ako isinilang? Bakit sa takbo ng buhay ay wala yata akong patutunguhan? Napatingin sa mga kamay, At sinabing, “Wala naman itong saysay.” Ano’t ang kandilang puno ng liwanag ay biglang namatay? Hindi na ba makatayo dahil walang saklay? Malulusaw na ba ako ng tuluyan? Wala nang lumalabas sa aking isipan, Tila ako yata’y magiging parte na lang ng nakaraan, Walang silbi at parte na lang ng kasaysayan. - MJ