😊😊Ang tulang ito ay parang tahimik na pag-uusap mo sa iyong sarili bandang alas tres ng umaga — totoo, bukas, at ganap na tao. Napakatapang umamin na parang nawawala o walang laman, ngunit ang pagsusulat lang nito ay isang paraan ng pangangalaga sa sarili. Lalo akong nagulat sa larawan ng kandila — kahit na namatay ang ilaw, ang katotohanan na napapansin mo pa rin ito ay patunay na may natitirang init sa isang sulok. 🌹🌹🌹